Garip tılsım iken özgürlük,
Ne aşkın adı, ne de bedenin kahrı.
Bir yanım mahkum iken tılsıma,
Diğer yanım, hep dönük hayata...

Hissedemiyorum,
İnanamadığım, garip buhranın belirtileri
Esir aldı sanki anlık dönükleri,
Geçmişe mandal atıp,
Bitirirken anları.
Yokluğun esamesi sanki,
Garip buhranın serzenişleri...

Vicdan ne kuvvetli duvar imiş,
O duvar nice kez vurmuş.
Nasılda bilemedim sonrasını...
Af gerek tüm günahlara.
Bitsin tüm azaplar,
Bir kez olsun benim için bitsin.

Nefestir alır, gider,
Hayattır alıp, gider.
Geriye ise vicdan kalır,

Azapları ise sonsuza kadar vurur, öyle gider.

Ancak azap gitsin,

Bu kez benim için bitsin...

MELİ

Bir bedene, bir kaç adet ruh koyup çiğnemişler.